Bekir Kıraç’ın Nospros adlı sergisi Ankara Platform A‘da 31 Ocak-28 Şubat 2026 tarihleri arasında devam ediyor.
Her sanat pratiği, sanatçısının yaşamında biriken düşünsel ve deneyimsel katmanlardan beslenir. Bekir Kıraç’ın üretim dili, analitik düşünce ile sezgisel görselliğin uzun süreli kesişiminden doğmuştur. 1993 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Maden Mühendisliği Bölümü’nden mezun olan sanatçı, mühendislik eğitiminin kazandırdığı yapısal düşünme biçimini erken dönemden itibaren fotoğraf aracılığıyla görsel alana taşımıştır. 
Fotoğraf, onun için yalnızca bir kayıt aracı değil; dünyayı çözümleme, parçalama ve yeniden kurma yöntemidir. Özellikle doğada ürettiği çalışmalar, kontrol edilemeyen koşullar içinde anlamlı bir kompozisyon kurma pratiğini beslemiş; bu deneyim ilerleyen yıllarda çok katmanlı, kurguya dayalı yapılarının temelini oluşturmuştur. 
2015 yılı itibarıyla üretim, dış dünyayı belgeleyen bir bakıştan içsel ve kavramsal bir alana yönelir. 2021’de “Alegori” ile dijital manipülasyonun olanakları görünür hâle gelir; 2023’te “ExPercepta” kavramsal yoğunluğu artırır. Nospros, bu sürecin doğal sonucu değil; uzun yıllara yayılan zihinsel bir hattın eşik noktasıdır. 
Nospros, tesadüfi bir isimlendirme ya da kısa süreli bir ilhamın ürünü değildir. Serginin kavramsal tohumu, sanatçının 2000 yılında not defterine düştüğü şu cümlede saklıdır: “Yaşanan ve yaşanması muhtemel anların hatırasına…” Bu ifade, yirmi beş yıl boyunca zihinsel bir alanda olgunlaşmış, farklı üretim dönemlerinden geçerek bugünkü felsefi çerçevesine ulaşmıştır. 
Sergi, yalnızca yaşanmış olanla değil; yaşanmamış olmasına rağmen zihinde iz bırakan hayallerle, rüyalarla ve kurgularla ilgilenir. İnsan zihni, yalnızca deneyimlenen olaylardan ibaret değildir; aynı zamanda hiç yaşanmamış ama hissedilmiş, tasarlanmış ya da beklenmiş anların oluşturduğu bir yükü de taşır. Nospros, bu yükün nasıl bir tortuya dönüştüğünü ve insanın bu tortuyla kendi zihinsel mekânını nasıl inşa ettiğini sorgular. 
Teknik olarak Nospros, dijital kolaj mantığıyla inşa edilmiş çok katmanlı bir yapıya dayanır. Üretim süreci; sanatçının kişisel fotoğraf arşivi, yapay zekâ destekli üretim araçları ve görüntü işleme tekniklerinden oluşur. Kompozisyonlar, önceden zihinsel olarak kurgulanmış ve kavramsal ilişkileri belirlenmiş bir yapı üzerinden oluşturulur. 
Yapay zekâ, bu süreçte kompozisyon üretmek için değil; kompozisyonu oluşturan tekil görsel elemanların üretilmesi amacıyla kullanılır. Bu üretim çoğu zaman sanatçının kendi çektiği fotoğraflar üzerinden yönlendirilir. Duvar yüzeyleri, çatlaklar, pas dokuları ve mekansal arka planlar kişisel arşivden beslenen referanslarla şekillenir. Dokusal sürekliliğin korunabilmesi için uzun süreli ve kapsamlı bir görsel kürasyon süreciyle oluşturulmuş profiller ve stil setleri kullanılır.