Aysel ALTUN | Hayat Nasıl Gidiyor?

Fotoğrafçı : Aysel ALTUN
Çekilen Bölge : Önder Mahallesi-Altındağ-Ankara
Çekildiği Yıl : 2016-2018
Çalışmanın adı : Hayat Nasıl Gidiyor?

Çalışmaya adını veren “hayat nasıl gidiyor?” Türkçe ders kitabındaki bir soru. Amal (Emel) Taftanazi’yi ilk kez Mart 2016’da tanıdığımda savaşta yaralanan vatandaşına Türkçe öğretirken bu konuyu çalışıyorlardı. Amal, Halep Üniversitesi Sosyoloji Bölümü 3. sınıfında iken ülkesindeki savaş nedeniyle anne-baba ve üç kardeşi ile birlikte göç etmek zorunda kalmışlar. Türkiye’de güvende olduklarını bilmesine rağmen, Suriye’ye barışın gelmesini ve yaşanan bunca acının dinmesini umarak, iç savaş bittiğinde ülkesine dönmek istiyor.

Güven, acı, özlem… Amal’a ne zaman nasılsın?, hayat nasıl gidiyor? diye sorsam

“biraz sıkıcı” diyor.

Amal(Emel) Taftanazi, sekreterlik yaptığı işine giderken yıkıntıları gördüğünde ülkesindeki savaşın yol açtığı yıkımlar aklına gelip ben neredeyim? dercesine hüzünleniyor.
Savaş bittiğinde ülkeye dönmek arzusu, dönemeyeceklerini bilseler de tüm göçmenlerde var. Yatak da hemen gidelim dercesine toplanmış.
Amal, savaşta yaralanıp ameliyat için Türkiye’ye gelen Suriyeli gence Türkçe öğretiyor.
Göçerken yanlarına aldıkları Şiiler için önemli bir sembol olan zülfikar. Hz. Ali’nin iki tarafı keskin, ortası yivli kılıcı.
Ramazan ayında kurulan yemek yardım çadırı, o günkü iftar menüsü kuru fasülye, pilav.
Yıl 2016, bölgenin Suriyeli göçmen almaya başlamasının üzerinden neredeyse beş yıl geçmiş. Göçmenler bir yandan savaş bittiğinde ülkelerine dönmeyi düşünmekte, öte yandan bakkal, süpermarket, berber, kuaför vb. gibi kendi işyerlerini açmaya devam etmekteler.
Ülkelerinde olduğu gibi sıcak yaz akşamlarında büyük küçük herkes sokakta.
Göç ederken yanlarına alabildikleri önemli belgelerden biri de çocukların okul karnesi.
Savaşta gözlerini yitirmiş çocuk, yapılan yardımı görmese de merak ediyor. Minik kardeşi de şaşkın bakışlarla etrafı izliyor.
Kendisi de Suriyeli olan vakıf görevlisi yardım paketindeki botu giydirerek çocukların sevincine ortak oluyor.